Ο καταξιωμένος Βρετανός συνθέτης Max Richter επαναπροσεγγίζει τις «Τέσσερις Εποχές» του Αντόνιο Βιβάλντι, δημιουργώντας μια νέα εκδοχή για έγχορδα, τσέμπαλο, άρπα και σόλο βιολί. Η ανανοηματοδότηση του αριστουργήματος της μπαρόκ μουσικής στοχεύει σε ένα νέο, αλλά συνάμα άχρονο έργο, ένα μουσικό perpetuum mobile: ένας ασταμάτητος λικνισμός για το πέρασμα της ζωής στην Πρέσπα.

Το Νταμάρι Μικρολίμνης μετατρέπεται σε χώρο ζωντανής συνάντησης μουσικής, σώματος και τόπου. Μια σωματική performance, σε σκηνοθεσία Πάνου Ζυγούρου εκτυλίσσεται ανάμεσα στις εποχές, συνομιλώντας με την παράδοση της Πρέσπας, την καθημερινότητα, τις δραστηριότητες και τις αλληλεπιδράσεις που συνιστούν τη ζωή γύρω από τη λίμνη, και την σοδειά των φασολιών.

Οι κινήσεις, οι φόρμες και οι φορεσιές αφηγούνται ιστορίες για τη σχέση του ανθρώπου με το περιβάλλον, για τον κύκλο της κοινωνικής ζωής, για το πώς ο χρόνος αλλάζει τον τόπο και τους ανθρώπους του.

Το perpetuum mobile δε σταματά: οι εποχές διαδέχονται η μια την άλλη, η ζωή επιμένει. Η Πρέσπα ζει και συνεχίζει.

Η παραγωγή πραγματοποιείται σε συνεργασία με τον ΟΠΑΝΔΑ και τη Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου Αθηναίων, στο πλαίσιο της αδελφοποίησης των Δήμων Αθηναίων και Πρεσπών, καθώς και με τη θεατρική ομάδα «ΘΙΑΣΟΣ ΑΝΤΑΜΑ».